اعتیاد یک بیماری است. ما باید مثل یک بیماری آن را درمان کنیم.

اعتیاد یک بیماری است

در ایالات متحده آمریکا تنها یک نفر از هر ۹ نفر مراقبت‌ها و درمان لازم برای اعتیاد و سوء مصرف مواد را دریافت میکنند .مایکل بوتیکلی, مدیر سابق سیاست کنترل ملی مواد مخدر, در تلاش برای پایان دادن همه گیر شدن اعتیاد و درمان افراد معتاد با مهربانی,دلسوزی,عدالت میباشد. در یک گفتگو ی شخصی فکر بر انگیز, اون میلیون‌ها آمریکایی در حال بهبودی را تشویق می‌کند تا صدایشان را برسانند و با این ننگ مرتبط با اختلالات سوء مصرف مواد همکاری کنند

سخنرانی مایکل بوتیکلی

۲۸ سال پیش, من یک فرد ور شکسته شده بودم. احتمالا شما اگر من رو می‌دید همچین چیزی نمی‌گفتید . من یک شغل خوب با کمال احترام در یک موسسه آموزشی داشتم . و البته، خوش لباس میگشتم. اما از درون در حال پوسیدگی بودم. می‌دونید، من در خانواده ای که با اعتیاد درگیر بود بزرگ شدم. به عنوان یک نوجوان, برای کنار آمدن با شرایطی که با امیال جسنی ام داشتم در تقلا بودم, و با اینکه نمی‌تونستم اسمی روش بزارم, بزرگ شدن به عنوان یک نوجوان همجنسگرا مشکل تنهاییم رو با احساس نا امنی ترکیب کرد. اما نوشیدن الکل و مستی همه اون مشکلات رو از من دور می‌کرد.

مثل بقیه,من نوشیدن الکل هم از سن کم شروع کردم. من به مصرف مشروب تا اتمام دانشگاه ادامه دادم. و بالاخره وقتی از اونجا بیرون اومدم تقریبا در سال ۱۹۸۲ بود , تنها جایی که مردم همجنسگرا با هم ملاقات می‌کردند , برای معاشرت کردن برای اینکه خودت باشی در میخانه همجنس‌گراها بودم و وقتی اونجا باشی چیکار میکنی ؟! مشروب میخوری. و من خوردم … زیاد .

قصه ی من منحصر به فرد نیست. مثل میلیون ها آمریکایی دیگه, بیماری من بدون تشخیص موند و پیشرفت کرد. و من رو به آدم ها و مکان ها و چیزهایی کشوند که هرگز نباید انتخابشون می‌کردم. تا زمانی که به تقاطع قانون ختم شده یک “فرصت” برای درمان برام پیش اومد, که اون زمان من مسیر بهبودیم رو شروع کردم

مسیری بهبودی من سرشاز از عشق و خوشی بود. اما هرگز بدون درد نبوده. مثل خیلی از شماها, من هم خیلی از دوستام و خانوادم رو به خاطر این بیماری از دست دادم من هم خیلی قصه ها شنیدم، که مایه دلشکستگی بود, از افرادی که عزیزشون به خاطر اعتیاد از دست دادم. و همچنین دوستای بی شماری رو به خاطر اچ آی وی و ایدز از دست دادم.

اپیدمی اعتیاد و ایدز کنونی ما (اپیدمی=بیماری مسری) اشتراک های غم انگیز زیادی با هم دارن. در حال حاظر, ما در قلب بزرگترین بحران سلامت در زمان خود هستیم. در طی ۲۰۱۴ به تنهایی, ۲۸٫۰۰۰ نفر به خاطر مصرف بیش از اندازه با داروهای نسخه ای و هروئین مردند. در طی سال ۱۹۸۰ , تعداد زیادی از مردم مبتلا به ویروس HIV و ایدز در حال مرگ بودند. مقامات دولتی نادیده گرفتند. بعضی ها حتی حرفی به زبون نمی‌آوردند. اون ها خواستار درمان نبودند. و متاسفانه, تشابه های زیادی بین بیماری‌های همه گیر کنونی ما وجود داره. بعضی ها اسمشو گذاشتن طاعون همجنس‌گرا‌ها اون‌ها براش خواستار قرنطینه شدن. اون‌ها میخواستن قربانی‌های بیگناه رو از باقی ما جدا کنن. من ترسیده بودم که ما مبارزه رو میبازیم چون مردم داشتند مارو به خاطر مریض بودن سرزنش می‌کردن. سیاست عمومی با ترس و ننگ گروگان جمع می‌کردند, و همینطور گروگان جمع شدن مهربانی, درمان, تحقیق, بهبودی بود.

اما ما همه رو عوض کردیم. چون جدا از درد اون مرگ و میر ها, ما یک جنبش سیاسی و اجتماعی دیدیم, ایدز ما را به سمت جنبش سوق داد; به ایستادن, به صحبت کردن, و به عمل کردن و ما میدونستیم که در مبارزه ای واسه جونمون بودیم. چون سکوت با مرگ برابر بود, اما ما تغییرش دادیم, و موجب شدیم اتفاقاتی بیوقته. و در حال حاضر, ما پتانسیل داریم تا پایان HIV/ایدز را در طول عمرمون مشاهده کنیم. این تحولات با بخش های کوچکی بوجود نیومد با شجاعت, در عین حال تصمیمی ساده برای مردم تا بیان بیرون به سمت همسایه هاشون, دوستانشون, خانوادشون و همکارانشون.

سال ها پیش من یک داوطلب برای پروژه ی اسم‌ها شدم. این یک تقلا شروع شده توسط Cleve Jones در سان فرانسیسکو بود برا نشان دادن اینکه کسانی که از ایدز مردن اسامی ای داشتن و چهره ها و خانواده ها داشتند، و افرادی که دوستشون داشتند, و من هنوز فراخوان لحاف یادبود ایدز را در مرکز ملی در یک روز درخشان اکتبر, ۱۹۸۸ به خاطر دارم

خب سریع برگردیم به ۲۰۱۵. دیوان عالی تصمیم گرفت منع ازدواج افراد همجنسگرا را پایان دهد. همسر من, دیوید, و من پله های دادگاه عالی را پیاده بالا رفتیم. تا در کنار مردم دیگر برای این تصمیم جشن بگیریم, من هیچ کمکی نمیتونستم کنم جز اینکه فکرکنم ما تا چه حد به حقوق LGBT نزدیک شدیم و با اینحال تا چه حد نیاز است حول مسائل مربوط به اعتیاد برویم.

وقتی به وسیله رئیس جمهور اوباما نامزد شدم تا مدیر سیاست مواد مخدر او بشم, در مورد بهبودیم بسیار شفاف بودم و همجنین درباره این حقیقت که گی هستم, و در هیچ نقطه از فرآیند تأیید من — حداقل تا جایی که خودم میدونم — این که من گی هستم هیچ تأثیری روی نامزدی من نداشت. یا تناسب اندامم برای انجام این کار. اما اعتیادم تأثیر داشت در یک نقطه, یکی از کارکنان کنگره گفت هیچ راهی برای من وجود نداره که توسط مجلس سنای آمریکا بخوام تأیید بشم به خاطر گذشته‌ام, با وجود این واقعیت که من بیش از ۲۰ سال در بهبودی بودم, و با وجود این واقعیت که این کار مقداری دانش و تجربه در مورد اعتیاد نیاز داره

خب, میدونی, این یه ننگه که مردم با اختلالات مصرف مواد هر روز روبرو میشن, و تو میدونی, من مجبورم که بهت بگم این دلیلشه که من هنوز راحت ترم که بگم من یک مرد گی هستم تا اینکه بگم یک شخص با سابقه اعتیاد هستم.

تقریبا هر خانواده ای در آمریکا تحت تأثیر اعتیاد هستش با این حال، متاسفانه، اغلب اوقات، در مورد آن باز و صادقانه صحبت نمیشه. در موردش زمزمه میشه. باهاش با تمسخر و تحقیر برخورد میشه. ما این قصه ها را بارها و بارها, در تلویزیون, اینترنت,می‌شنویم ما راجع بهش از مقامات دولتی میشنویم, در جمع دوستان و خانواده میشنویم و اون عده از ما با یک اعتیاد, ما اون صدا هارو میشنویم, و به نوعی به این باور میرسیم که ما کمتر لایق درمان و مراقبت هستیم. امروزدر ایالات متحده آمریکا, فقط یک نفر از هر ۹ نفر درمان و مراقبت لازم برای اختلالش را دریافت میکند. ۱ از ۹ راجع بهش فکر کن.

عموماً, افراد مبتلا به بیماری های دیگر درمان و مراقبت را دارن. اگر شما سرطان دارید, درمان میشید, اگر دیابت دارید, درمان میشید. اگر یک حمله قلبی دارید, خدمات اورژانسی دریافت میکنید, به مراقبت لازم ارجاع میشید. اما به نوعی افراد با اعتیاد باید برای درمان صبر کنند یا غالباً وقتی بهش نیاز دارن بهش نمیرسن. و بدون درمان رها میشند, اعتیاد قابل توجه است, عواقب وخیمی دارد. و برای بسیاری از مردم این به معنای مرگ یا حبس است. ما قبلاً در اون راه شکست خوردیم.

مدتی طولانی ملت ما احساس کرد ما میتونیم راهمون رو از این مشکل جدا کنیم. اما میدونیم که نمیتونیم. دهه ها از تحقیقات علمی نشون دادن که این یک مسئله پزشکی است — که این یک بیماری مزمن است که مردم به ارث می برند و جامعه را پرورش میدهد.

بنابراین دولت اوباما رویه ای متفاوت در سیاست مواد مخدر قرار داد. ما یک طرح جامع را توسعه و اجرا کردیم برای گسترش خدمات پیشگیری، خدمات درمانی، مداخله زودهنگام و حمایت از بهبود. ما اصلاحات عدالت کیفری انجام دادیم. ما موانع را کنار زدیم تا به مردم یک شانس دوباره بدیم. ما بهداشت عمومی و امنیت عمومی دولتی را دست در دست هم دیدیم در سطح اجتماع. ما روئسای پلیس رو سرتاسر کشور در حال هدایت مردم به سوی درمان دیدیم به جای زندان و حبس. ما دیدیم مجریان قانون و دیگر پاسخ دهندگان اولیه مردم را با نالوکسون از اوردوز برمی‌گردانند تا به اونا شانس دوباره برای زندگی بدهند. قانون مراقبت مقرون به صرفه بزرگترین دستآورد است در درمان اختلالات سوء مصرف مواد مخدر در این نسل و همچنین این را برای ادغام خدمات درمانی با مراقبت های اولیه فراخواندند, اما اساسا، همه ی این کار ها کافی نیست. مگر اینکه ما دیدگاه مردم رو نسبت به افرادی که اعتیاد دارن رو تغییر بدیم در ایالات متحده آمریکا.

سال‌ها پیش وقتی من بالاخره متوجه شدم که یک مشکل دارم و فهمیده بودم که به کمک نیاز دارم, از درخواست کمک خیلی میترسیدم. احساس میکردم که مردم میخوان فکر کنن که من احمق و سست اراده هستم, که من از لحاظ اخلاقی ناقص هستم, اما من در مورد بهبودم صحبت کردم چون میخوام تحولی بوجود بیارم. میخوام بفهمیم که نیاز داریم باز باشیم و صادق باشیم در مورد کسی که هستیم و آنجه میتونیم انجام بدیم. من در مورد بهبودی شخصیم آشکار هستم نه برای خود ستایی. من در مورد بهبودی شخصیم آشکار هستم تا بتونم افکار عمومی رو تغییر بدم, برای تغییر سیاست عمومی و برای تغییر مسیر این بیماری همه گیر و توانمند سازی میلیون ها آمریکایی کسانیکه با این سفر تلاش کردند تا باز و صادق باشن در مورد اینکه کی هستند. ارزش مردم از بیماری هاشون بیشتر هست و همه ما این فرصت را داریم تا افکار عمومی را تغییر بدیم و سیاست عمومی را تغییر بدیم

همه ما کسانی رو میشناسیم که اعتیاد داشتند, و همه ما میتونیم سهممون رو انجام بدیم تا دیدگاهمون رو نسبت به افرادی که اعتیاد دارن رو تغییر بدیم در آمریکا. بنابراین اگر شما کسی رو با یک اعتیاد دیدید, به عنوان یک فرد مست یا عملی یا یک آزار دهنده بهش فکر نکن — یک فرد را ببینید; بهش پیشنهاد کمک بدید; بهشون مهربونی و عشق بورزید. و در کنار هم, میتونیم قسمتی باشیم از یک جنبش در حال رشد در آمریکا تا دیدگاهمون به افراد معتاد را عوض کنیم.

کنار هم میتونیم سیاست عمومی را تغییر بدیم. میتونیم مطمئن شیم مردم مراقبت لازم رو در وقت نیاز دریافت میکنن درست مثل هر بیماری دیگری. میشه بخشی ازجنبش درحال رشد بدون توقف باشیم تا میلیون‌ها آمریکایی را وارد بهبودی کنیم. و یک پایان به این بیماری همه گیر بدیم.

گردآوری:تیم تحقیقاتی سبک زندگی

مرور بیشتر...

0

مطلب پیشنهادی

ایدز از طریق رفتارهای جنسی رو به افزایش است

AIDS مجموعه: اخبار پزشکی تاریخ انتشار : یکشنبه, 20 خرداد 1397 رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران …

ترک سیگار

بهترین روش ترک سیگار

ترک سیگار والتر میشل پروفسور روانشناسی ۳۲ ساله از دانشکده پزشکی دانشگاه استفورد دیدن میکند …

مصرف تنباکو

هشدار جدی برای مصرف مخدری به نام تنباکوی جنسی

هشدار جدی، ورود مخدری با نام تنباکوی جنسی به نقل از ایرنا هادی پناهی رئیس …

چرا پس از ترک اعتیاد همچنان خطر عود مجدد وجود دارد.

ترک اعتیاد مشکل اصلی اعتیاد آن است که حتی پس از ترک موفق و دوره …

چه کسانی ترامادول استفاده می‎کنند؟

ترامادول چیست؟ ترامادول ( teramadol) یک مسکن مشابه ماده مخدر است. ترامادول برای درمان دردهای …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + 15 =

http://www.20script.ir