مجله اکتیو:آموزش مهارت های فردی و اجتماعی

اکسی‌توسین هورمون مراقب و محافظت کننده از رابطه زوجین

هورمون عشق

اکسی‌توسین“ به طور گسترده ای به عنوان ” هورمون عشق ” که ناشی از نقش مفید آن در پیوند اجتماعی و تولید مثل جنسی است، شناخته شده است. برطبق یک مطالعه جدید، اگرچه اکسی‌توسین باعث و علت همه اوقات خوب نیست؛ اما در دوران تزلزل و ناامنی رابطه نقش دارد.

بالا رفتن سطح اکسی توسین

محققان دریافته‌اند زمانی که اشخاص احساس میکنند که شریک رابطه آنها تمایلش برای ادامه رابطه کم و یا ازدست رفته است سطح اکسی‌توسین بالا می‌رود.

نویسنده ارشد و محقق انجمن روانشناسی دانشگاه نیومکزیکو، به همراه همکاران خود، اخیرا یافته‌های خویش را در مجله ”هورمون و رفتار” گزارش کرده‌اند.

پروفسور گرب میگوید: ” اکسی‌توسین، هورمونی است که از غده هیپوفیز ترشح میشود؛ غده ای با ساختاری نخود شکل که در مغز و درست زیر هیپوتالاموس قرار دارد؛ نقش اکسی‌توسین گسترده است ؛ این هورمون نه تنها در القای انقباضات در طی زایمان نقش دارد، بلکه نقش پیوند مادر- فرزندی و نیز انگیختگی جنسی را نیز به عهده دارد؛ گرچه هنوز ممکن است وظایف خود را به پایان نرسانده باشد”.

پروفسور گرب و همکارانش در یک مطالعه نشان دادند که مغز ، احتمالا برای تلاش در ثابت نگه داشتن رابطه، باعث انتشار اکسی‌توسین در هنگام بروز بحران در رابطه میشود.

اکسی‌توسین و حفاظت از رابطه‌ها

یافته‌های این محققان به وسیله ثبت نام از دوگروه بزرگسال انجام پذیرفت. یک گروه شامل 75 زوج از امریکا و گروه دیگر عبارت بودند از 148 زوج از نروژ که رابطه احساسی عمیقی داشتند.

از شرکت کنندگان خواسته شده بود تا عمیق درباره شریک رابطه خود فکر کرده و سپس بگویند دوست دارند شریک متقابلشان چگونه در رابطه، با آنها برخورد کند؟

میزان سطح اکسی توسین، قبل و بعد از تفکر درباره این سوال اندازه گیری شد. یافته‌ها حاکی ازآن بود که شرکت کنندگانی که در رابطه، بیشتر از خودگذشتگی کرده بودند و نیز دارای احساس قویتری بودند، سطح اکسی‌توسین، در آنها افزایش پیدا کرده بود؛ که البته نشان دهنده نقش حمایتی بیشتر اکسی‌توسین در پیوند اجتماعی بود. درعین حال محققان به نتایج جالبی درباره ارزیابی سطوح اکسی‌توسین درجفتها بطور همزمان رسیده بودند.

تاثیر پایداری رابطه بر میزان ترشح اکسی‌توسین:

در میان زوجهایی که یکی بیشتر از دیگری برای رابطه، ازخودگذشتگی کرده بود، این ازخودگذشتگی و سرمایه گذاری برای رابطه، نشان دهنده افزایش سطح اکسی‌توسین، در فرد نسبت به زوج خود بود.

محققان فکر میکنند که این افزایش بسط اکسی‌توسین، ممکن است تلاشی باشد برای بازسازی یک رابطه مطمئن و ضمانت در آن رابطه. یک حالت ضمنی نیز درباره کار اکسی‌توسین وجود دارد وآن این است که: شاید نقش آن پرورش توجه و انگیزه برای مراقبت و محافظت از رابطه باشد. پروفسور محقق در این تحقیق میگوید: ”اکسی‌توسین ممکن است در مورد رابطه‌های محکوم به فنا، توانا نباشد”.

با این حال، تیم تحقیق دریافته است که اینجا یک محدوده برای تلاشهای تثبیت رابطه در اکسی‌توسین وجود دارد؛ بطور مثال در میان زوجهایی که رابطه‌ای به سوی تجزیه دارند حتی در فردی که برای رابطه، بیشتر از خود گذشتگی کرده است، افزایش سطح اکسی‌توسین، دیده نشد.

بطورکلی نویسندگان این تحقیق اعتقاد دارند که یافته‌هایشان از نظریه ” شناسایی و سرمایه گذاری شخصی در رابطه” به منظور ایجاد یک رابطه پراحساس، حمایت میکند؛ به موجب این یافته‌ها، مغز روابط آسیب پذیر را شناسایی و تلاش به تقویت آن خواهد کرد.

0

دیدگاهی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیلد های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

هجده + 15 =