همه ما انسان ها فکر می‎ کنیم مرکز جهان هستیم

فکر می‎کنید همه به شما نگاه می‎کنند

همهبعید است بتوان کسی را پیدا کرد که تا بحال در وضعیت شرم‌آوری گیر نکرده باشد. همه ما حداقل یکبار در عمرمان در حال پایین آمدن از پله‌های یک مکان عمومی سر خورده‌ایم یا در حین صحبت کردن با یک غریبه آب دهانمان ناخواسته روی صورتش پرت شده یا در حین صحبت کردن در جمع تلفظ کلمه‌ای را اشتباه گفته‌ایم یا حداقل شده که یکروز با موهای نامرتب روزمان را سپری کرده باشیم.

آخرین بار وقتی یکی از این موقعیت‌ها برایم پیش آمد (در حین راه رفتن در سالن دانشگاه پایم سر خورد و آرام سکندری خوردم)، از خجالت سرخ شدم و نمی‌توانستم سرم را بالا بیاورم زیرا نمی‌خواستم با کسانی که شاهد این لحظه شرم‌آور بوده‌اند چشم تو چشم شوم….

اما بر اساس پژوهش‌های حوزه روان‌شناسی اجتماعی من نباید آنقدر زود خجالت‌زده می‌شدم زیرا احتمالا تعداد کسانی که شاهد و متوجه این سوتی من بودند بسیار کمتر آن چیزی بود که تصور می‌کردم. پژوهش‌ها نشان می‌دهند ما معمولا توجه دیگران به رفتار و ظاهرمان را بیش از حد تخمین بزنیم، پدیده‌ای که روان‌شناسان اجتماعی به آن “اثر صحنه نمایش (spotlight effect)” می‌گویند.

اثر صحنه نمایش را برای اولین بار توماس گیلوویچ در سال ۲۰۰۰ و در طی مجموعه پژوهش‌هایش بر سر زبانها انداخت.

دلایل به وجود آمدن احساس “اثر صحنه نمایش”

همه دارند به من نگاه می‎کنند. اگر اشتباه کنم چی؟ اگر بفهمند من آدم جالبی نیستم چی؟ اگر متوجه شوند من خجالتی هستم یا از همه بدتر، اگر کاری کنم که قضاوت بدی درباره من بشود چه؟

بعضی‎ها آنقدر به نگاه و نظر دیگران حساس هستند که زندگی اجتماعی شان مختل می‎شود ولی کاش می‎فهمیدند که این فقط وسواس خودشان است که فکر می‌کنند همه به آنها چشم دوخته‎اند.

دلیل اول این وسواس اذیت کننده بر می‎گردد به دوران بسیار قدیم… بشر اولیه نمیتوانست به تنهایی در مقابل طبیعت ایستادگی کند. آنها این امکان و شانس را نداشتند که تنها باشند. آدمها می‌بایست مدام در معرض دید بقیه قبیله باشند تا مورد محافظت قرار بگیرند. کوچکترین انزوا مساوی با مرگ بود.

از آن ماجرا هزاران سال می گذرد و بعد از این همه تغییر در شیوه زندگی، آدمها هنوز مثل انسان اولیه، به طور خودکار فکر کنند در معرض دید و قضاوت همه هستند.

دلیل دوم این است که همه ما انسانها فکر می‎کنیم مرکز جهان هستیم و آدم‎های خاصی هستیم و طبیعتا همه توجه و تاکید باید بر روی ما باشد. ما حتی به این واقعیت دقت نمی‎کنیم که خودمان اصلا توجه چندانی به رفتار دیگران نداریم. درباره‎شان زیاد فکر نمی‎کنیم چون تک تک ما مدام مشغول افکار خودمان هستیم.

دست از وسواس اگر بکشیم و قبول کنیم که دیگران به ما چشم ندوخته‎اند خیلی راحت‎تر می‎توانیم نظر دهیم. حرف دل‎مان را بزنیم و از قضاوت احتمالی دیگران نترسیم و دلگیر نشویم.

مرور بیشتر...

0

مطلب پیشنهادی

مغز کودک

پدر و مادرانی که به مغز کودک شان آسیب می‎رسانند…

پدر و مادرانی که به مغز کودک شان آسیب می‎رسانند… تومودا آکمی پژوهشگر ژاپنی متخصص …

خودکشی

انسان تنها موجودی که میل به نیست شدن از طریق خودکشی دارد

موجودی که میل به نیست شدن از طریق خودکشی دارد خودکشی، یک امر عمومی و …

کنترل احساسات

تدبیرهایی برای کنترل احساسات

کنترل احساسات به چه معناست؟ کنترل احساسات به معنی نادیده گرفتن آنها نیست بلکه به …

دروغ گفتن،دلایل دروغگویی

فواید دروغ گفتن به خودمان!

benefits lying ourself مجموعه: مشاوره خانواده   فواید دروغ گفتن به خود‎   با استفاده از …

تست هوش تصویری: تفاوت ها را بیابید

intelligence test differences مجموعه: معما و تست هوش تست هوش تصویری :در این بازی اختلاف دو …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو − 2 =

http://www.20script.ir